De gebroeders Paulus en Marcelis Bacx worden beiden als grote cavalerie-aanvoerders met ere vermeld bij de verdediging van Brabant vanuit hun basis Bergen op Zoom.
Reeds in 1582 wordt Ritmeester P. Bacx genoemd wegens stoutmoedig optreden met een kleine groep ruiters.
Toen Parma in het najaar van 1588 Bergen op Zoom, naast Willemstad nog het laatste Brabantse bolwerk met een Nederlands garnizoen, belegerde, hebben de herhaalde uitvallen der ruiterij er toe bijgedragen dat dit beleg moest worden opgebroken.
Op 17 oktober 1588 werd Paulus Bacx commandant over een Vaan Lansiers en zijn jongere broer Marcelis Bacx voerde het ritmeesterschap over een Vaan bereden Arkebussiers. Beide Vanen speelden in 1600 een belangrijke rol in de slag bij Nieuwpoort.
Over de oprichtingdatum van de Vaan Paulus Bacx bestaat enige onzekerheid. Er worden date genoemd in 1581 en 1586. In 1592 werd Paulus Bacx benoemd tot gouverneur van Bergen op Zoom.
Hij wist in 1605 een hernieuwde Spaanse poging om de vesting in te nemen, af te slaan. Hij overleed op 30 december 1606.
De Vaan werd in 1635 de kern van het Regiment Vincent van IJsselstein. Door latere samenvoegingen van regimenten loopt de traditie door naar het Regiment van Willem Landgraaf van Hessen-Philipsthall, waaruit in 1795 het 1ste Regiment Zware Cavalerie van de Bataafse Republiek werd geformeerd.
Na enige naamsveranderingen o.a. naar Lichte Dragonders, wordt het in 1810 als deel van het Franse leger het 14de Regiment de Cuirassiers.
Voor de vele veldslagen waaraan het regiment tot 1814 heeft deelgenomen, wordt verwezen naar het bijgaande overzicht.
Na de Franse overheersing kwam de wens naar voren om in de Nederlanden een weermacht op te richten om het land te vrijwaren van vijandelijke overheersing. Om dit te verwezenlijken, werden Jonkheer W.F. Boreel en J.G. Baron van Sytzama aangewezen door Koning Willem I om ieder een regiment cavalerie op te richten.
De oproep van de Baron van Sytzama aan de burgerij om een Korps Cavalerie compleet te maken is als bijlage in deze bundel opgenomen.
De formatie van het Regiment van Baron van Sytzama ving aan in november 1813 en op 6 januari 1814 werd hij benoemd tot commandant van het Regiment Zware Dragonders Nr. 1, welke op 9 januari 1814 officieel werd opgericht onder de naam Regiment Dragonders Nr. 2
Op 7 maart 1814 werd de naam veranderd in Regiment Dragonders Nr. 3.
Tot 8 juli 1814 blijft het Regiment te Leeuwarden.
Bij besluit van 10 december 1814 wordt het Regiment Karabiniers Nr. 3
Toen Napoleon uit Elba ontsnapte en met een leger oprukte naar de Zuidelijke Nederlanden werd het regiment onder bevel van Majoor Lechleitner ook ingezet.
In de slag bij Waterloo onderscheidde het zich door een geslaagde charge uit te voeren op de vermaarde ruiterij van Napoleon. Het Regiment leed gedurende deze slag zware verliezen en tot eer mag gezegd worden dat er later ook 26 MWO's werden uitgereikt ter herinnering aan deze slag.
Na opgerukt te zijn tot Parijs met de Engelse en Pruisische troepen kwam het op 27 november 1815 weer in Nederland terug en werd het gelegerd in Leiden.
Op 18 juli 1816 werd de naam veranderd in: Afdeling Kurassiers Nr. 3
De eerste standaard werd op 7 oktober 1820 te Zutphen uitgereikt.
In de Zuidelijke Nederlanden brak een opstand uit en in september 1830 werd door de afdeling deelgenomen aan de opmars tegen Brussel. In Brussel zijnde werd hevig vuur ontvangen. Om bloedvergieten te voorkomen gaf de koning opdracht, terug te trekken. Doordat de Belgen ontslag uit de Nederlandse dienst konden nemen, moest Nederland een nieuw leger vormen, hetgeen 9 maanden duurde. In augustus 1831 begon de 10-daagse veldtocht onder opperbevel van de Prins van Oranje. Nadat het Maasleger onder Daine wat teruggedreven tot Luik, werd opgerukt tegen het Scheldeleger, dat de toegangswegen naar Antwerpen en Brussel bezette. Ook het Scheldeleger werd teruggeworpen.
De vijandelijkheden moesten worden gestaakt naar aanleiding van Fransen en Engelse inmenging.
De opmars over de weg naar Brussel, welke open lag, kon daardoor niet worden vervolgd, zodat de schande van 1830 te Brussel ondergaan niet werd uitgewist.
De Koning gaf opdracht aan de Nederlandse troepen de strijd te staken en beval tevens de terugtocht. Doordat het Regiment nog niet in de strijd was geworpen, staat de inscriptie "Tiendaagse Veldtocht" ook niet in de Standaard.
Op 10 maart 1841 werd de naam veranderd in 1ste Regiment Zware Dragonders. Aangezien in 1843 het verschil tussen zware en lichte Dragonders verviel, heette het in den vervolge: ste Regiment Dragonders.
In 1867 werd de naam: 1ste Regiment Hussaren.
Het jaar 1881 is noodlottig voor de cavalerie en in het bijzonder voor het 1ste Regiment, aangezien bezuinigingsmaatregelen noopten tot opheffing van dit Regiment, m.u.v. het Eskadron Ordonnansen.
Het vierde Eskadron Ordonnansen (opgeheven in 1922) en de overige eskadrons worden verdeeld over de andere regimenten om in 1905 bij de heroprichting van het Regiment weer terug te keren.
In 1905 werd het Regiment weer geformeerd onder de naam 1ste Regiment Huzaren, zodat de Standaard en tradities van het 1ste Regiment Hussaren van 1881 overgenomen konden worden. De uitmonstering werd blauw in stede van rood, welke in 1881 de kleur was.
Op 25 september 1909 wordt de Standaard in Millingen door H.M. Koningin Wilhelmina uitgereikt.
Door bezuinigingsmaatregelen in 1922 werd het Wapen der Cavalerie en derhalve de 4 Regimenten gehalveerd, met als naam: Half-Regiment Huzaren, ieder onder een eigen Regimentscommandant en als zelfstandig korps. Wel met de eigen Standaard.
In oorlogstijd zouden het 1ste en 4de Half-Regiment Huzaren worden samengevoegd tot het 1ste Regiment Huzaren, het 2de en het 3de Half-Regiment tot het 2de Regiment Huzaren.
Bij de ingrijpende reorganisatie van 1 mei 1940 herkregen de 4 Regimenten weer de naam 1ste, 2de, 3de en 4de Regiment Huzaren en werd ook het 5de Regiment opgericht.
Gedurende de 5 dagen in 1940 waarin ons leger moest strijden tegen de Duitse overmacht heeft het 1ste Regiment Huzaren (waarvan de tradities voortgezet worden door ons regiment) zich onderscheiden door een dapper optreden in de omgeving Voorthuizen, Achterveld.
Een 34tal militairen van het regiment sneuvelde daarbij. Jaarlijks worden de gesneuvelden herdacht op de tweede dinsdag in mei bij het monument in Voorthuizen.
Het Regiment Huzaren van Sytzama werd opgericht op 1 oktober 1951 en nam de Standaard over van het 1ste Regiment.
Het is de voortzetting vanaf 1 oktober 1951 van het 2de Regiment Huzaren en vanaf 16 oktober 1954 van het 1ste Regiment van voor de oorlog.
Op 10 september 1954 reikte Z.K.H. Prins der Nederlanden, Prins Bernhard de Standaard uit aan de Commandant van het Regiment, de Luitenant-Kolonel J.H.W. Nix.
Na de heroprichting werd het Regiment belast met de omscholing van de herhalinglichtingen van de eenheden die in Indië hadden gediend tot de zelfstandig Eskadrons Zware Tanks welke bestemd waren voor de mobilisabele Infanterieregimenten.
In 1953 werden 41,42 en 43 Eskadron Zware Tanks opgericht en ingedeeld bij de Infanterieregimenten met deze nummering. Deze Eskadrons werden in 1957 samengebracht in 11 Tankbataljon, welke op 6 januari 1958 officieel te Oirschot werd opgericht.
|
11 Tankbataljon werd in 1993 omgewapend op de Leopard-2A4 en later met de Leopard-2A5.
Geschiedenis schreef het bataljon door de eerste inzet met tanks in een crisisgebied na de Tweede Wereldoorlog.
Hieronder het desbetreffende gedeelte uit het jaarverslag Cavalerie:
"Op 2 januari 1996 vertrekt het bewakingsdetachement, bestaande uit B-Eskadron, delen van het stafstafverzorgingseskadron, zonder tanks naar Bosnië voor het uitvoeren van bewakingstaken in het kader van de ontplooiing van Ifor. Hoewel uitzending niet was voorzien bevindt zich dit detachement na een korte waarschuwingstijd eerder in Bosnië dan het voor uitzending aangewezen A Eskadron. B Eskadron (versterkt), onder bevel van de Ritmeester C.G. Koek dwingt allerwege respect af door de hoge inzetbereidheid. A Eskadron, onder commando van de Majoor A.Koppe en ingedeeld bij 42 Pantserinfanteriebataljon LJ, vertrekt op 13 januari naar Bosnië. Dit eskadron treedt als eerste cavalerie-eenheid na de oorlog op met zware tanks in een crisisgebied. Door een uitstekende voorbereiding, een voortreffelijke inzet onder vakkundige leiding kwijt dit eskadron, als teamstaf en met gewijzigde onderbevelstellingen, zich op een uitstekende wijze van haar taak. 2 februari keert het bewakingsdetachement terug en ontvangt een tevredenheidbetuiging uit handen van de Brigadegeneraal H.F.Coopmans. Het A Eskadron houdt op 4 juli een feestavond ter viering van de behouden terugkeer."
De volgende uitzending naar Bosnië van het bataljon, in gemengde samenstelling, vond plaats van december 1997 tot juni 1998. Dit maal onder verantwoordelijkheid van de Nato. Een succesvol optreden, getuige de van de Chef Defensiestaf ontvangen waardering. Tijdens de uitzending werd het 40 jarig bestaan van het bataljon gevierd. Voor deze viering en ter oriëntatie waren de regimentscommandant en -adjudant voor een bezoek uitgenodigd. |
